كنم كه بهترين تفسيرى است كه در ميان شيعه و سنى از صدر اسلام تا امروز نوشته شده است » . « . . . او بسيار بسيار مرد عظيم و جليل القدرى است . مردى كه صد سال ديگر تازه بايد بنشينند و افكار او را تجزيه و تحليل كنند و به ارزش او پى ببرند . علّامه طباطبايى ، چند تا نظريه در فلسفه دارند ؛ نظرياتى در سطح جهانى كه شايد پنجاه يا شصت سال ديگر ارزش اين‌ها روشن بشود . البته ايشان تنها در ايران شناخته شده نيستند ، بلكه در دنياى اسلام شناخته هستند . نه تنها در دنياى اسلام ، در دنياى غير اسلام ، در اروپا ، در آمريكا هم مستشرقينى كه با معارف اسلامى آشنا هستند ، ايشان را به عنوان يك متفكر بزرگ مىشناسند . . » « 1 » 3 - آيت‌اللَّه حسن‌زاده آملى « . . . ايشان از اولياءاللَّه بودند . همواره در حضور ، در مراقبت ، در توجّه بود . چه بسا برايم پيش آمد كه در محضر شريف ايشان ، ديده‌ام به سيماى ايشان مىافتاد ، طلعت ايشان را ، لقاء ايشان را ، چهرهء ايشان را زيارت مىكردم . حال ايشان را ، فكر ايشان را مشاهده مىكردم كه ظاهر ، عنوان باطن بود . از ظاهر احوالش احساس مىكردم . . . آن جناب سورهء والعصر قرآن ، سورهء متحرك بود . اين حقايق در او نشسته بود و خود آن جناب هم به اين سورهء مباركهء قرآن ، يعنى سورهء والعصر ، عنايت خاصّى داشت . به تفسير الميزان رجوع كنيد ؛ مىبينيد كه حضرتش در ابتداى تفسير

--> ( 1 ) . حق و باطل ، ص 86 و 89 .